Stedentrip in Toscane
Lucca: fietsen met een brede grijns
In Lucca verruilden we het tempo van de grotere Toscaanse trekpleisters voor fietsen op de stadsmuur, korte omwegen door steegjes en een ontspannen middag op een plein.
We kwamen Lucca binnen met het idee dat we er wel een paar uur zouden rondlopen. Na de drukkere steden en de bekende stops in Toscane voelde de aankomst meteen anders: geen haastig afvinken, maar een compacte stad waar we al snel onze eigen richting kozen. Wat ons direct opviel, was hoe prettig alles bij elkaar ligt. Aan de ene kant zagen we de brede muur met groen en wandelaars erbovenop, aan de andere kant verdwenen we bijna vanzelf de straatjes in, langs gevels, kleine winkels en terrassen.
We begonnen met een rondje over de muur. Eerst liepen we, maar al snel vonden we fietsen een beter plan. Niet omdat we zo nodig kilometers wilden maken, maar omdat het heerlijk was om af en toe vaart te maken en daarna weer te stoppen waar het er gezellig uitzag. Vanaf boven keken we uit over daken, torens en de rand van de stad. Daarna gingen de fietsen op slot en liepen we verder naar Piazza dell’Anfiteatro, waar de ronde vorm en de volle terrassen meteen voor levendigheid zorgden.
Ook Torre Guinigi wilden we zien. Vooral de bomen boven op de toren bleven een grappig gezicht: precies zo’n detail waarvoor je even omhoog blijft kijken. Binnen de muren wisselden we drukke stukjes af met stille zijstraten, zonder dat het ooit ingewikkeld werd. Lucca voelde minder groot en minder overweldigend dan de omgeving eromheen, maar juist daardoor hadden we tijd voor een koffie, een ijsje en een spontane omweg. We vonden het bezoek absoluut de moeite waard. Niet omdat we alles moesten zien, maar omdat we er makkelijk een fijne dag van maakten.
De muur werd ons favoriete rondje
De stadsmuur maakte Lucca voor ons direct herkenbaar. Bovenop was ruimte om te lopen, te fietsen en even om ons heen te kijken, terwijl de stad gewoon onder ons doorging. Het gaf ons een overzicht zonder dat het voelde als een verplicht uitzichtpunt.
Van plein naar steegje zonder plan
We vonden het juist leuk dat we niet steeds hoefden te kiezen tussen grote bezienswaardigheden. Een levendig plein, een straatje met een etalage, een koffiestop en weer verder: Lucca nodigde uit tot een losse middag waarin verdwalen nooit echt verdwalen werd.
Kleiner dan de buren, maar niet minder leuk
Vergeleken met de bekendere plaatsen in Toscane voelde Lucca overzichtelijker en rustiger. Dat maakte het voor ons geen bestemming voor een strak schema, maar een stad waar we meer zagen doordat we het tempo laag hielden. Precies daarom zouden we er opnieuw stoppen.