Pasta & tiramisu in Siena: samen aan de slag

Na een wandeling door Siena, met zijn steile straatjes, terrassen en voortdurende geroezemoes, stapten we een restaurantsetting binnen waar de aandacht ineens helemaal naar de werkbladen ging. Dat verschil vonden we meteen leuk: buiten kijk je vooral om je heen, binnen sta je zelf met je handen in het deeg. De sfeer was ontspannen en ongedwongen. Geen ingewikkeld gedoe alsof we een examen moesten afleggen, maar duidelijke uitleg, wat gelach wanneer een pastavorm niet helemaal meewerkte en vooral veel ruimte om het gewoon te proberen.

We bekeken hoe deeg verandert van een eenvoudig mengsel in iets dat je kunt kneden, uitrollen en vormen. Juist dat praktische deel maakte de workshop sterk. De ene keer waren we geconcentreerd bezig met een randje dichtdrukken, even later stonden we naast elkaar te vergelijken welke pasta het best gelukt was. Ook het opbouwen van de tiramisu gaf een fijn, overzichtelijk eindpunt aan het koken: laagjes maken, netjes werken en daarna niet te lang hoeven wachten op het resultaat.

Wat ons het meest bijbleef, was de overgang van werkblad naar tafel. De pasta die we net zelf hadden gevormd, kwam later als maaltijd terug en daardoor voelde het diner veel minder als zomaar uit eten gaan. Met wijn erbij werd het een sociale afsluiting zonder dat het stijf werd. We zouden deze workshop vooral aanraden aan wie Siena eens op een andere manier wil beleven: niet alleen rondkijken, maar ook iets maken, proeven en samen een paar gezellige uren doorbrengen. Wat ons betreft was het bezoek absoluut de moeite waard.